Ο Ναός της Παναγίας (Κοίμηση της Θεοτόκου), Δίδυμα





 Η Έλλη και η Παναγία

"Φτιάχνανε το δημόσιο δρόμο των Διδύμων, προπολεμικά, συγκεκριμένα δεν ξέρω ποιον χρόνο... Είχαν έρθει εργάτες όχι απο το χωριό, ξένοι με τις οικογένειές τους... Μια γυναίκα πήρε το φαγητό να πάει στον άντρα της εκεί που δούλευε στο βουνό. Εκεί έχασε ένα παιδάκι, τώρα πόσο ετών ήταν... από ότι έχω ακούσει γιατί ήμουν πολύ μικρή τότε, μάλλον θά ήταν 3 ή 4 ετών... Τρείς μέρες και τρεις νύχτες είχαν βγεί όλοι απο το χωριό και φώναζαν στο βουνό, Έλλη, Έλλη... Πουθενά το παιδί. Λένε πως κάποιος είδε σε όνειρο ότι το παιδί βρισκόταν κοντά στο ξωκλήσι της Παναγίας. Πήγαν εκεί και το βρήκανε. Το ρώτησαν: πού ήσουνα, δεν κρύωνες, δεν πείναγες; Το παιδί τους είπε: μια κυρία με πήρε με έβαλε στη ποδιά της, εκεί κοιμόμουνα και με σκέπαζε και με τάιζε... Η Έλλη μεγάλωσε και όπως τελευταία μου είπανε έρχεται κάπου κάπου στη Παναγία και προσεύχεται."

Μας διηγήθηκε η κα Ελένη Μίζη







Από την εορτή...








Αγιασμός των υδάτων στο Σαλάντι Διδύμων
















 

Άγια Θεοφάνεια... 
Το ξωκλήσι του Βαπτιστού στο Σαλάντι
φυσικός όρμος για την λιτή - κατανυκτική τελετή 
του αγιασμού των υδάτων! 
Ευτυχής συγκηρία... 
ο Βαπτιστής προβάλλει μέσα στα κύμματα, 
γίνεται ξανά πρόδρομος, 
προβλήτα, 
για να πέσει ο Χριστός να αγιάσει τα νερά, 
την πόλη μας, τους φίλους μας, την κτίση όλη... 
Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε...
Τρείς...
Και πέφτουν τα ζεστά σώματα στα ψυχρά ύδατα
όπως οι ζεστές καρδιές στην παγωνιά του φθονερού κόσμου...
και με ζήλο παιδικό, 
με βία αρπάζουν τον Άγιο σταυρό 
και τον κολούν στα χείλια, 
τον σφίγγουν στην αγκάλη με πίστη και υπερηφάνεια...
είναι τότε που αρχίζει το ψύχος να υποχωρεί...
είναι ζεστά κοντά στο Σταυρό όταν τον συνηθίζεις...



...παλαιότερα με τον φακό του Κ. Βενεκά.
 



 

 















Αίσιο και ευλογημένο το 2010!










 
































Ύμνους και κάλαντα του Δωδεκαημέρου απέδωσε επιτυχώς η χορωδία της ενορίας μας υπό την διεύθυνση του κου Αθανασίου Μπινιάρη στην εορταστική εκδήλωση κοπής της Βασιλόπιτας που έγινε στην ενορία μας το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς. Η μικρή Ραφαηλία με το αρμόνιό της έπαιξε τραγούδια και κάλαντα ενώ το Τοπικό Συμβούλιο Διδύμων βράβευσε τους επιτυχώντες και αριστεύσαντες μαθητές και μαθήτριες καθώς και τους διακρινόμενους σε αθλήματα και διαγωνισμούς Διδυμιώτες νέους. Ευχόμαστε για ένα ειρηνικό και καρποφόρο νέο έτος όπου η παρουσία του Χριστού θα είναι πλέον καθοριστική στις επιλογές της ζωής μας και η ευλογία Του επισκιάζουσα θα χαρίζει υγεία και πνευματικό πόθο σε όλους. Και του χρόνου!



Από την εκδήλωση της 1.1.2009.














Φωτογράφησε ο Κωνσταντίνος Βενεκάς


Χριστούγεννα …σωτηρίου έτους 2009


Καρδιά μου εσύ, καθηλωμένη στη γη... 
στον κόσμο των πολύχρωμων δρόμων, των αστραφτερών δεξιώσεων...
είναι οι μέρες αυτές τελικά 
ακόμα μια ευκαιρία για ξεκούραση, φαγητό και διασκέδαση... 
Ξέρω… Να περπατήσω πρέπει έστω και λίγο το δρόμο προς τη φάτνη… Ναι…
Να πάψω και να σκέφτομαι πόσο ανέβηκε η τιμή του κουραμπιέ και της
γαλοπούλας…  
Φοβάμαι πως θα περάσει γρήγορα και αυτή η χαρά… 
θα φύγει μαζί με τα φωτεινά δέντρα, 
τα πολύχρωμα λαμπιόνια και τις αισθησιακές μουσικές 
και θα σβήσουν όλα στην λήθη των ημερών… 
Τι θα μείνει τελικά; 
Μονάχα κάδοι γεμάτοι σκουπίδια, περιττά κιλά, 
άδειες τσέπες και τα χρέη από τα δάνεια… 
Και η «μητρόπολης των εορτών» θα γίνει αιτία καταθλιπτικού συνδρόμου και
υποσυνείδητου μίσους...  

Πρόσχημα τελικά τα Χριστούγεννα… Άλλοθι ο Χριστός…  



Τα πάντα χορεύουν γύρω από τον εαυτούλη μου, 
περιπλανώμενος στις σκοτεινές μου σκέψεις,  
περιπλεκόμενος στις αμαρτωλές μου ορέξεις,  
χαζός ταξιδιώτης που τον πλάνεψαν τα άστρα…  
Τώρα, που κατέβηκε ο Ήλιος στη Γη…  
Τώρα, που φάνηκε το Άστρο και οδηγεί…  
Τώρα, που η Θεότητα γίνεται πλάσμα…  
Τώρα, που ο Άυλος θεώνει την ύλη…  
Εδώ, με μια καρδιά αχαλίνωτη, τρελή, ανόητη, υπερήφανη… 
Τώρα που απέναντι σε μια σπηλιά  
ο Πλούτος ο Ατίμητος τίκτεται… σπαργανώνεται…  
κοιμάται σε μια φάτνη… 

Γιορτινά τραγούδια ακούγονται… 
το Θαύμα σε λίγο θα γιορτάσει… 
Κλίμα χαράς… Κλίμα ελπίδας… 
Έχω λίγο χρόνο ακόμα…       
Μπορώ να επιλέξω τα δικά μου Χριστούγεννα…



Μουσικός Σύλλογος Ερμιόνης
 ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ




"Χριστούγεννα πρωτούγεννα 
  πρώτη γιορτή του χρόνου"

Με κάλαντα της πατρίδας μας και 
Χριστουγεννιάτικα τραγούδια του κόσμου 
από το " Χορωδιακό Εργαστήρι"

κείμενα  
για τα χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα της πατρίδας και 
του τόπου μας από τη φιλόλογο Μαρίνα Κούτση, 
για την εορτή των Χριστουγέννων από τον π. Κοσμά Κωνσταντινίδη.

ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009
ώρα 19.30΄

Στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου 
ΔΙΔΥΜΑ


Από την εορτή του Αγίου Νικολάου







 





     Με χαρά πανηγυρήσαμε και φέτος την Σεβάσμια Μνήμη του Πολιούχου και Προστάτου της Ενορίας μας Αγίου Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού. Τις αρχιερατικές του ευλογίες και την πατρική του αγάπη έφερε, παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κκ. Εφραίμ όπου χοροστάτησε στον Μ. Εσπερινό και κύρηξε το θείο λόγο.