Η "ηλεκτροπληξία" του Προφήτη...

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟΒΟΥΝΙ
ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΝ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΘΕΙ ΦΕΤΟΣ..

Μπλέχτηκε το πύρινο άρμα του Προφήτη
στα καλώδια και τις κεραίες...

Αλλά εμείς σήμερα δεν τον έχουμε ανάγκη...

Τώρα έχουμε εύκολη και γρήγορη επικοινωνία χάρη στη τεχνολογία
(οπότε θα 'μαστε όλο αγάπη και συνεννόηση)...





Έχουμε τα τηλεοπτικά κανάλια για να μας "δείχνουν το δρόμο"...





Καθώς και περισσή ραδιενέργεια για να "περιποιηθεί" τα εγκεφαλικά μας κύτταρα...

Και για όσους δεν ξέρουν...

• Ο Ιερός Ναός του Προφήτη Ηλία έχει χαρακτηρισθεί Διατηρητέο Μνημείο με την υπ' αριθμόν ΥΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/53223/1181/16-1-1995 (ΦΕΚ 116/Β/23-2-1995) Υπουργική Απόφαση.
• Στις 29-3-2007 η 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων κοινοποιεί προς άπαντες τους αρμόδιους φορείς την απόφασή της : " Απομάκρυνση όλων των κεραιών Μ.Μ.Ε. και της κεραίας της VODAFONE, οι οποίες έχουν παρανόμως τοποθετηθεί εντός της ζώνης προστασίας του Ι. Ν. Προφήτη Ηλία στο Μεγαλοβούνι, Δ.Δ. Διδύμων, Δ. Κρανιδίου, Ν. Αργολίδας, καθώς επιφέρουν σοβαρή και άμεση βλάβη στο μνημείο, καθιστώντας το ουσιαστικά μή επισκέψιμο. Οι αρμόδιες υπηρεσίες της Νομαρχίας Αργολίδος και ο Δήμος Κρανιδίου παρακαλούνται να μεριμνήσουν το συντομότερο δυνατόν για την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης και για την εύρεση κατάλληλου χώρου για την τοποθέτηση όλων των κεραιών(Μ.Μ.Ε. και τηλεφωνίας), μακρυά από το κηρυγμένο μνημείο".
• Στις 9.7.07 ενημερώσαμε την Ιερά Μητρόπολη για την μη εφαρμογή της απόφασης και την εγκατάσταση νέας κεραίας τηλεοπτικού σταθμού ζητώντας την συμβολή της.
• Την 30ην Ιουλίου 2007 ο Μητροπολίτης μας στέλνει εκ νέου έγγραφο στην Προϊσταμένη της 25ης Ε.Β.Α ζητώντας να προβεί σε νέες ενέργειες.
• Η Ε.Β.Α. στέλνει στις 7-8-07 στην αρχἠ της Αστυνομίας σήμα διακοπής των εργασιών εγκατάστασηςτης νέας κεραίας.

Φυσικά οι κεραίες μπήκαν κανονικά. Όλοι όμως τα έγγραφά μας τα στείλαμε και τις εντολές μας τις δώσαμε. Όλοι αποθέσαμε τις ευθύνες μας στους άλλους. Όλοι είμαστε πολυάσχολοι και δεν ευκαιρούμε...
Οι κερδοφόρες επιχειρήσεις των Μ.Μ.Ε κάνουν το κέφι τους και τη δουλειά τους.
Όσο για μας εδώ...

• Σταδιακά καταργήθηκε ένα από τα ωραιότερα πανηγυράκια της επαρχίας.
• Ένας πανέμορφος τόπος και ένας ιστορικός Ναός έγιναν αποκρουστικά και επικίνδυνα.
• Η λατρεία και η τιμή της ενορίας προς τον θαυματουργό Άγιο γίνεται υπό συνθήκες κινδύνου.
• Οι τεράστιοι στύλοι απειλούν ανά πάσα στιγμή με την καταστροφή του μνημείου.
• Τα αμέτρητα ηλεκτρικά καλώδια επικίνδυνα για πυρκαγιές και ηλεκτροπληξία.
• Τα ατέλειωτα ραδιοκύμματα επιβαρύνουν την υγεία όλων. (Είναι άραγε τυχαίο γεγονός η αύξηση των καρκίνων στην περιοχή τα τελευταία χρόνια;

"Εθνοπατέρες" των media μπορείτε να συνεχίσετε τη κοινωνική σας προσφορά...
Έτσι και αλλιώς ποιός θα σας αντισταθεί...
Οι τοπικοί μας άρχοντες έχουν άλλα σοβαρότερα...
Η νεολαία μας θα βγεί απόψε...
Εγώ σε λίγο έχω Τρισάγιο...

Προσέχετε μόνο όταν θα βάλετε το επόμενο
δέκτη-πομπό, ο δρόμος είναι κατεστραμμένος
από το σκαρφάλωμα των γιδοπροβάτων...

Οι κτηνοτρόφοι μας μπορούν άνετα τώρα να έχουν
όλο το βουνό δικό τους,
κι ας καταστραφεί και ο υπόλοιπος δρόμος,
δεν τον χρειαζόμαστε άλλωστε...

Επίσης τα αγαπητά ζωάκια μας μπορούν να χέζουν
στο προαύλιο και το περίβολο του Ναού ανενόχλητα...

Οσοι πάλι από τους ευλαβείς έχετε την συνήθεια να πηγαίνετε ν΄ ανάβετε τα καντήλια στον Προφήτη και σ' άλλα εξωκκλήσια μας (συχνά αυτή είναι όλη η θρησκευτικότητά μας), μπορείτε να γεμίζετε τις καντηλόκουπες όσο λάδι θέλετε, μέχρι στο χείλος, να αλείψετε και τους τοίχους και τα παράθυρα, ποτίστε πατώματα, τέμπλα, εικόνες και έπιπλα με λάδια, λάδια παντού, και μη κάνει κανείς το κόπο να τα καθαρίσει... Και να κάνετε όσο μπορείτε μεγάλες τις φλόγες ώστε να μαυρίσει όλο το εκκλησάκι, να ντουμανιάσει καλά... Και αν έρθετε σε κέφι βάλτε και μια φωτιά, έτσι από θρησκευτικό οίστρο... Και φυσικά τα μπουκάλια, τα σκουπίδια, τα προφυλακτικά σας, πετάχτε τα εκεί γύρω, ή πίσω από τους θάμνους, ή στο πρώτο χαντάκι κοντά στο δρόμο... έτσι για να κρατάμε τη παράδοση...

...και τη καλή καρδιά!

...από την εκδρομή στο Φενεό της Oρεινής Κορινθίας

( Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Βενεκάς )

η Έλενα Παπαρίζου και το ντύσιμο στην εκκλησία...

Ήταν τότε που πήγε η Έλενα Παπαρίζου στο διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Μια τηλεοπτική εκπομπή έδειχνε τη προετοιμασία της και τις δραστηριότητές της στην Ουκρανική πρωτεύουσα. Ο στυλίστας που την ανέλαβε έδειχνε στη κάμερα τα ρούχα που επέλεξε για τη κάθε περίσταση. Ένα γυναικείο sexy φόρεμα για το βραδινό πάρτι, ένα σπόρ σύνολο για τη μεσημεριανή βόλτα στη πόλη, ένα ωραίο μοντέρνο κοστουμάκι για τη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό της χώρας...
...Καταλαβαίνουμε όλοι ότι το ντύσιμο μας στην Θεία Λατρεία είναι ανάλογο του χώρου και της περίστασης. Συμβαίνει όμως πάνω σ' αυτή την ιδέα να γίνονται παρανοήσεις και υπερβολές. Το ένα πρόβλημα είναι ο καυστικός σχολιασμός και η κριτική του ντυσίματος από τους σταθερά εκκλησιαζόμενους και το άλλο η εμμονή πολλών ιερέων, μοναχών και "θεοσεβούμενων" ότι το παντελόνι είναι απαγορευτικό από τους κανόνες της Εκκλησίας και ανάρμοστο για τις γυναίκες.

Το πρώτο θέμα, η ενασχόληση δηλαδή των εκκλησιαζόμενων με το τί φοράει ο καθένας είναι γεγονός και στην ενορία μας. Όταν πρωτάκουσα τα παράπονα κάποιων κυριών και δεσποινίδων νόμιζα ότι ήταν η ιδέα τους και η καχυποψία τους. Τελικά όμως απεδείχθη πραγματικότητα. " Δεν έχεις δεύτερο σακάκι εσύ; " είπε μια εκκλησιαζόμενη σε μια άλλη... " δεν φοράς καλτσόν εσύ;" ή " την είδες την άλλη με τί ρούχα ήρθε στην εκκλησία;" είναι κάποια ελάχιστα παραδείγματα "στυλιτιστικών παρεμβάσεων" των ενοριτισσών μας...
Είναι αυτονόητο, είναι απολύτως ξεκάθαρο και δεν χρειάζεται καν συζήτηση ότι στην εκκλησία δεν έχει σημασία αν φοράει κάποιος συχνά το ίδιο ρούχο ή αν δεν έρχεται με επίσημο και ακριβό. Είναι εύλογο και χριστιανικό να δεχθούμε τον αδελφό μας ακόμα και με κουρέλια... Κι όμως στη σύγχρονη ελλαδική ορθοδοξία τίποτα δεν είναι φυσιολογικό και αυτονόητο... Συχνά επιμένω από ωραίας πύλης και σε προσωπικές συναντήσεις ότι πρέπει να φύγει, να εξαφανιστεί από την ενορία μας αυτή η νοοτροπία. Γιατί, πού αλήθεια ένας πιστός πρέπει να νοιώθει οικία και όμορφα αν όχι στην εκκλησία και το μοναστήρι; Ποιος δεν υπολογίζει εξωτερικά σχήματα και εμφάνιση αλλά βλέπει τον άλλον ως εικόνα θεού αν όχι ο Χριστιανός;

Όσο για το άλλο μεγάλο πρόβλημα του παντελονιού...


Μου διηγήθηκε μια νέα κοπέλα:
<< Πήγα τη περασμένη Σαρακοστή σε μια κεντρική εκκλησία της Αθήνας να λειτουργηθώ και να μεταλάβω. Περιβάλλον που μύριζε μπαρούτι... Βλέμματα υποτιμητικά, κατακριτικά.. Κυρίες φουστανάτες και κοτσιδάτες, χριστιανές αυστηρές και φύλακες των παραδόσεων.. Όταν μπήκα στη σειρά για τη Μετάληψη περίεργοι ψίθυροι και λόγια υπονοούμενα την ασέβειά μου, αιχμηρά βλέμματα και μορφασμοί με συνόδευαν, τέλος μια κυρία κάτι σαν Νεωκόρος με προειδοποίησε: "δεν θα σε κοινωνήσει ο παπάς με παντελόνι.." Έχασα κάθε καλή σκέψη κάθε καλή διάθεση, πληγώθηκα. Είχα νηστέψει, είχα εξομολογηθεί, ήθελα να μεταλάβω. Δεν το έβαλα όμως κάτω. Πήγα, πήρα το μάκτρο με θάρρος, ετοιμάστηκα και κάρφωσα τον παπά στα μάτια σα να του λέω "μη διανοηθείς να κάνεις αυτό που σκέφτεσαι". Και ο παπάς το πήρε το μήνυμα.. Και με μετάλαβε.. Μόνο φεύγοντας μου είπε, "την άλλη φορά με φούστα", και εγώ σχεδόν από μέσα μου, "έννοια σου και δεν θα έχει άλλη φορά.." Και όλα αυτά σε μια υπέροχη Εκκλησία της οδού Αιόλου, στο κέντρο της πρωτεύουσας...>>

Μια άλλη κοπέλα απ' τη Τροιζηνία μου διηγήθηκε πως παλαιότερα πήγε στο μοναστήρι του Πόρου να λειτουργηθεί και να μεταλάβει. Ήταν 7 μηνών έγκυος. Φορούσε ένα παντελόνι για εγκύους με μεγάλες τιράντες και μια ζακέτα. Ο ηγούμενος αρνήθηκε να την μεταλάβει...

Σ' ένα τραπέζι μνημοσύνου προχθές συνάντησα γ' άλλη μια φορά τη διαμαρτυρία και την οργή ενός κατοίκου Αθηνών που αντιμετώπισε την ίδια συμπεριφορά στο Ναό του Πορτοχελίου. Το πρόσωπο που αποπέμφθηκε ανάξιο για το Άγιο Ποτήριο ήταν ένα κορίτσι 11 ετών που φορούσε φυσικά παντελόνι...

Παλαιότερα, εδώ στη δική μας ενορία ο παπάς δεν άφηνε ούτε κοριτσάκια 2 ετών να μεταλαμβάνουν με παντελονάκι... Με διαβεβαίωσαν ότι συμβαίνει και σήμερα σε πολλές ενορίες και μοναστήρια!

...Ρωτάω τον εαυτό μου συνεχὠς...
Προσπαθώ να καταλάβω το ύψιστο θεολογικό νόημα της στάσεως αυτής....

Διαβάστε όλο το κείμενο και σχολιάστε στο papazo

Ο Άγιος Γεώργιος της Σπηλιάς

 

Τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο της Σπηλιάς εόρτασε προχθές η ενορία μας, αν και η βροχή και το κρύο δεν ευνόησε φέτος την προσέλευση του πλήθους των προσκυνητών που συνεορτάζουν μαζί μας κάθε χρόνο.
 

Με τον πατέρα Χαράλαμπο το 2006

Ο άγιος Γεώργιος της Σπηλιάς είναι βυζαντινό εκκλησάκι χτισμένο μέσα στο βράχο πιθανόν τον 13ο αιώνα. Υπάρχει σ' αυτό τοιχογραφία με επιγραφή στα λατινικά από την εποχή της ενετοκρατίας στην Αργολίδα (1388-1540), που μαρτυρεί πως επισκεύτηκαν τον Ναό ο Δημήτριος Παλαιολόγος (1486) και ο Θωμάς Βερονέζι (1490).
Πλήθος προσκυνητών και τουριστών επισκέπτονται καθημερινά την Σπηλιά (τεράστια τρύπα στη γη), με το επιβλητικό θέαμα και τα δύο εκκλησάκια στο βράχο, τον Αγ. Γεώργιο και την Μεταμόρφωση, ενώ η παράδοση αναφέρει πλήθος θαυμαστών γεγονότων και εμφανίσεων του Τροπαιοφόρου αγίου.

 
από το φωτογραφικό αρχείο του Ναού παλιές καλές εποχές...

30 Απριλίου 1962

1 Μαϊου 1967

26 Απριλίου 1972

21 Απριλίου 1974

Η Πορταϊτισσα στα Δίδυμα

Την εορτή και τη λιτάνευση της Εικόνας της Παναγίας μας της Πορταϊτισσας εγκαινιάσαμε την Τρίτη του Πάσχα στην ενορία μας καθώς ανακαλύψαμε αυτήν μετά τη συντήρηση και αφαίρεση της επιζωγράφησης της εικόνας του τέμπλου του παλαιού Ναού. Η εξαιρετικής τέχνης και δυναμικής έκφρασης εικόνα της Παναγίας μας χρονολογείται στις πρώτες δεκαετίες του 18ου αιώνα και μαζί με τις υπόλοιπες εικόνες του παλαιού τέμπλου είναι τα σημαντικότερα κειμήλια του Ναού μας. Κυρίως όμως η παρουσία της Πορταϊτισσας των Ιβήρων στην περιοχή μας αποτελεί ύψιστη παρηγοριά και πηγή χάριτος, γιατρειάς ψυχών και σωμάτων. Από εφέτος και κάθε Τρίτη του Πάσχα θα την εορτάζουμε λαμπρά και θα την λιτανεύουμε στους δρόμους του χωριού δεόμενοι και προσευχόμενοι σ' αυτήν με πίστη να φρουρεί τους κατοίκους της πόλης μας από συμφορές, ατυχήματα και ασθένειες, ψυχικές και σωματικές. Αμήν.

Μεγάλη Εβδομάδα & Άγιο Πάσχα στην Ενορία μας

.














Πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια η εβδομάδα των Παθών
μαλακώνει το σκληρό περικάρδιο του εγωισμού...
κάποιο ελπιδοφόρο κεράκι ανάβει στο λυκόφως της ψυχής...
μια γλύκα στη καρδιά που υποψιάζεται φτερουγίσματα θείου έρωτα...

Ω, ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης...

Τελικά ποιός φιλοξένησε ποιόν...
Ποιός έστρωσε τραπέζι σε ποιόν...

Ήλθε ο υψηλός επισκέπτης στο έρημο σπιτικό μας και
ζώστηκε πετσέτα, μας έπλυνε τα πόδια...
μας έστρωσε τραπέζι να φάμε και να πιούμε αθανασία...
μας έδωσε το Σταυρό του μέτρο να μετράμε...
την ευτέλειά μας... την απουσία του...
και μας συγχώρεσε...

Ω, Αγάπη παμπόθητε, μακάριος ο σοι περιπλακείς εξ έρωτος θείου,
άπαντα γαρ τον κόσμον αρνήσεται...

Χριστός Ανέστη!