Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου Αυγού

Δέκα χιλιόμετρα περίπου από τη θέση Πελεή Διδύμων, στις βόρειες πλαγιές του όρους Αυγό, πάνω από τη χαράδρα του ποταμού Ράδου, και κτισμένο σε απόκρημνους βράχους, βρίσκεται το Μοναστήρι του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλήτου ή όπως συνηθίζεται να λέγεται, η "Μονή Αυγού". Το Μοναστήρι κτίστηκε ίσως το β΄μισό του 15ου αιώνα ή το α΄μισό του 16ου. Σε πηγές του 1700 αναφέρεται ότι είχε 16 μοναχούς και ισάριθμους υπηρέτες. Το μοναστήρι έλαβε ενεργό μέρος στην ελληνική επανάσταση και τελικώς πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ. Το 1834 η μονή διαλύθηκε με το θάνατο του τελευταίου μοναχού της και έκτοτε δεν ξαναλειτούργησε. Η τεράστια περιουσία της περιήλθε στο Κράτος και ένα μεγάλο μέρος αυτής το 1930 μοιράστηκε στους ακτήμονες.

Στο κατηφορικό δρόμο προς τη μονή, "μπαλκόνι" στη χαράδρα του ποταμού Ράδου και με θέα την θάλασσα των Ιρίων, υπάρχει διώροφο κτίριο, λιθόκτιστο, νεότερης κατασκευής, ίσως του 1875 και πιθανόν να χρησίμευε το ισόγειο ως στάβλος ενώ ο όροφος με τα δυο δωμάτια ως ξενώνας. Συνεχίζει να μας φιλοξενεί στις εορταστικές εκδηλώσεις...

Αρχικά πρίν από την ίδρυση της Μονής υπήρχαν σπήλαια - σκήτες στην ίδια θέση τα οποία φαίνεται να αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα του μοναχισμού στη περιοχή. Ένα από αυτά, το σπήλαιο της Μεταμόρφωσης έχει την είσοδό του στη στέγη της μονής και διατηρεί σπαράγματα τοιχογραφιών που οι ειδικοί τοποθετούν στην περίοδο 11ου - 12ου αιώνα!

Το Καθολικό της Μονής είναι δισυπόστατο, το νότιο τμήμα είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο και το βόρειο στους Αγίους Θεοδώρους. Εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες του 17ου - 18ου αιώνα έχων σωθεί μόνο στο ναϊσκο των Αγίων Θεοδώρων και χρήζουν προστασίας και συντήρησης.

Η Μονή εορτάζει δύο φορές το χρόνο, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου στις 26 Οκτωβρίου και των Αγίων Θεοδώρων το πρώτο Σάββατο της Μ. Τεσσαρακοστής. Κατά καιρούς γίνεται προσπάθεια προστασίας από τους βανδαλισμούς και τις φθοροποιές επισκέψεις μάταια όμως γιατί βρίσκεται σε δυσπρόσιτη και έρημη περιοχή, εκτεθημένη και απροστάτευτη. Ευχάριστο είναι ότι ξεκίνησε μελέτη συντηρήσεως των τοιχογραφιών και ίσως αυτό επιβάλλει πλέον το σφράγισμα για την διατήρησή της.

Έναρξη του κατηχητικού και διδακτικού έργου της Ενορίας μας...

...από την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009





Κατηχητικό Σχολείο

με τον π. Ιερόθεο Λουμουσιώτη, στον ιερό Ναό:
Παιδιά Α,Β,Γ, Δημοτικού, Κυριακή ώρα 10.30΄
Παιδιά Δ,Ε,ΣΤ, Δημοτικού, Κυριακή ώρα 11.30΄

με τον π. Κοσμά Κωνσταντινίδη, στη Κοινοτική Βιβλιοθήκη:
Παιδιά Γυμνασίου, Κυριακή ώρα 12.30΄


Συναντήσεις μελέτης Αγίας Γραφής

με τον π. Αναστάσιο Μέλο
Κάθε Κυριακή ώρα 18.00΄, στον Ιερό Ναό.


Εκκλησιαστική Χορωδία

Διδάσκει: Αθανάσιος Μπινιάρης
Τετάρτη ώρα 19.00΄, στον Ιερό Ναό.


Γνωριμία με τη τεχνική και τη θεολογία της Βυζαντινής Εικόνας

Σάββατο ώρα 19.00΄ στη Κοινοτική Βιβλιοθήκη.


Έκτακτες συναντήσεις νέων, περίπατοι

Απόγευμα Κυριακής στη Κοινοτική Βιβλιοθήκη
και τα εξωκκλήσια πέριξ των Διδύμων.

Τα θηρία της Αποκαλύψεως...

Ήθελα οπωσδήποτε να δω με τη προσωπική μου εμπειρία τη διαφορά σε χρόνο. Ο νέος δρόμος "παράκαμψη Διδύμων", στην ουσία παράκαμψη στη παράκαμψη, παραδόθηκε τελευταία στην κυκλοφορία και το διάνυσα μέχρι τη διασταύρωση για Δίδυμα, 3 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα. Κατέβηκα και τον παλαιό δρόμο μέχρι το ίδιο σημείο, 6 λεπτά και 25 δευτερόλεπτα. Διαφορά 2 λεπτά και 37 δευτερόλεπτα. Σε φυσιολογικές συνθήκες άντε και με μια συντηρητική οδήγηση να φτάνει η διαφορά στα 3 λεπτά. Έτσι κερδίζουν οι απαιτητικοί συμπολίτες μας και οι ευγενικοί επιδρομείς του καλοκαιριού, 3 λεπτά πολύτιμου χρόνου παρακάμπτωντας τα Δίδυμα... Πράγμα σπουδαίο σ' αυτή την εποχή που όλα και όλοι βιάζονται, που παντού θέμε νάμαστε και πουθενά δεν είμαστε, που όλα θέλουμε να τα προλάβουμε και τίποτα δεν κάνουμε, ...και ο χρόνος είναι χρήμα! Γι' αυτό και η Νομαρχία διάθεσε μεγαλόψυχα τα 3 εκατομμύρια ευρώ. Ένα εκατομμύριο για κάθε λεπτό της ώρας... Γιατί οι ψηφισμένοι ηγέτες μας δίνουν απλόχερα στην επαρχία μας και ενδιαφέρονται για τον χρόνο και την καλύτερη ζωή των πολιτών... Και αφού υπάρχουν και περισσεύουν χρήματα γιατί να μη κερδίσουμε και αυτά τα τρία λεπτάκια...

Κοιτάζω με λύπη το χαράκωμα του Μεγαλοβουνίου, την πληγή στη νοημοσύνη και την πολιτική μου συνείδηση...

Ψηλά στην κορυφή πολυάριθμες κεραίες στέλνουν την "ενέργειά" τους στα εγκεφαλικά μου κύτταρα...

Βλέπω και οσμίζομαι τον τοξικό καπνό που έρχεται από το παράνομο κάψιμο των σκουπιδιών...

Ξέρω ότι το πλαστικό είναι καρκινογόνο...

Η στάχτη έμαθα, θα γίνει δηλητήριο στα σπλάχνα της γής, θα μολύνει τα νερά..

Τώρα λένε θα έρθει εργοστάσιο να τα δεματοποιεί και να παράγει μεθάνιο...

Τέσσερις μεγάλοι δήμοι θα μας κάνουν τη τιμή να μας φέρουν τα απορρίματά τους...

Νερά, θάλασσα, Σαλάντι...

Ιχθυοκαλλιέργειες... ήταν αβάσταχτη η δυσωδία θυμάμαι ακολουθώντας ένα από τα φορτηγά τους... Ποιός τους ελέγχει... Ποιός θα τους ελέγξει...

Αφαλάτωση... Πρέπει να δώσουμε νερό στις βίλλες και τα εξoχικά... Στις διάφορες "μπιάνκες"...

Και εκεί που κάνω τις γήινες σκέψεις αυτές περνά σα ταινία στα μάτια μου η Αποκάλυψη του Ιωάννου...

Και αναρωτιέμαι τελικά πόσο γνωστά και οικεία μας είναι τα θηρία της Αποκαλύψεως...

Πόσο γνωστά και οικεία...


Και την Κυριακή πρέπει να ψηφίσουμε...


Δείτε σχετικά και ενημερωθείτε: Οικολογική εναλλακτική πρωτοβουλία Ερμιονίδας, Παρέμβαση πολιτών Ερμιονίδας, Χωριό Δίδυμο.

...και έσονται οι δύο εις σάρκαν μίαν.

Από τη στιγμή που ο Γάμος έπαψε να τελείται εντός της Θείας Λειτουργίας θεωρώ πως έχασε το χαρακτήρα του και κρίνεται πλέον για το αν είναι Μυστηριακό και Ενοριακό γεγονός. Κυρίως στα αστικά κέντρα, είναι συνήθως ενταγμένος σε ένα γενικότερο πνεύμα εγκοσμιότητας και ματαιοδοξίας, ενώ η σχέση με την Ενορία όπου τελείται ο Γάμος είναι συνήθως ανύπαρκτη. Η ορθόδοξη τελετή, η ακολουθία και η ευλογία της Εκκλησίας είναι πλέον κάποιο μικρό και όχι τόσο σημαντικό μέρος μιας φολκλορικής, εντυπωσιακής και διασκεδαστικής βραδιάς και συχνά αυτό που ενδιαφέρει είναι ο βαθμός ανοχής και συνεργασίας των ιερέων και οι οικονομικές τους απαιτήσεις.

Ο ελληνικός Γάμος με τ' απομείναντα παραδοσιακά στοιχεία, την μεγαλοπρεπή και εντυπωσιακή τελετή του Ορθόδοξου τυπικού, το συμβολισμό και συνάμα το ρεαλισμό του, τον απόλυτα προσευχητικό του χαρακτήρα, τη χαρμόσυνη και κατανυκτική ατμόσφαιρα... όντος είναι άξιος σεβασμού και σωστής μεταχείρισης και από τους νυμφευόμενους και από μας τους ιερείς..

Στην Ενορία του χωριού μας, έστω κι αν ως ένα βαθμό επηρεαζόμαστε από τη κοσμικότητα και την καταναλωτική ματαιότητα, μας δίνεται ακόμα η δυνατότητα να προσεγγίσουμε τον Ορθόδοξο Γάμο και να δεχθούμε σταγονίδια χάριτος από το μυστηριακό γεγονός...

Στη πράξη επισημαίνουμε:

α) Τη σπουδαιότητα της σχέσης που υπάρχει μεταξύ νυμφευομένων και ιερέως. Μια σχέση που δεν πρέπει να είναι καθόλου γραφειοκρατική αλλά ο Ιερεύς μετέχει της χαράς και με συμπάθεια συμβουλεύει για την σωστή τέλεση του μυστηρίου βάζοντας όμως σε προτεραιότητα την αγωνία και την επιθυμία του ζευγαριού. Έτσι ξεχωρίζει τα ουσιώδη από τα επουσιώδη και επιδιώκει κυρίως να μετέχουν στο μυστήριο η νεόνυμφοι, με τη καρδιά και το μυαλό, χαρούμενοι και ειρηνικοί, μεταδίδοντάς τους προσευχητική διάθεση.

β) Τη σπουδαιότητα της απόδοσης της ακολουθίας του Γάμου στην νεοελληνική γλώσσα. Η θετική κριτική και η αποδοχή από τους πιστούς είναι εμφανέστατη και ενθουσιώδης για κάτι που θα πρεπε να είναι φυσικό και από καιρό καθιερωμένο και όχι να μοιάζει με "καινοτομία". Η ακοή των λόγων στην οικεία γλώσσα εφιστά ακούσια την προσοχή όλων ενώ πολλοί σπεύδουν να δηλώσουν το θαυμασμό τους για τα ωραία και συνταρακτικά νοήματα της Ορθόδοξης ακολουθίας κάτι που τους στερεί η επιμονή μας στην αρχαΐζουσα διάλεκτο (το ίδιο συμβαίνει με την ανάγνωση του Αποστολικού αναγνώσματος και του Ευαγγελίου στη Θ. Λειτουργία).

Διάφορα στιγμιότυπα από γάμους στην Ενορία μας...

...του Κώστα & της Τζένης.

...του Παναγιώτη & της Ιωάννας.

Τα παιδιά είναι από τον Καναδά. Ο Πιτ παιδί Διδυμιωτών μεταναστών, η Τζίνα προερχόμενη από προτεσταντικό δόγμα μας συγκίνησε με την πίστη, την απλότητα και την ευγένειά της. Πριν παντρευτεί Βαπτίστηκε Ορθόδοξα σε μια κατανυκτική τελετή εδώ στην ενορία μας.

Η μεγαλοπρεπής και εντυπωσιακή τελετή του Ορθόδοξου Γάμου, ο Ναός, τα λόγια, η υμνολογία μας, άγγιξαν στη καρδιά τους προτεστάντες συγγενείς της νύφης οι οποίοι το εξέφραζαν σε κάθε ευκαιρία (τους χαροποιήσαμε επιπλέον απαγγέλοντας κάποια μέρη της ακολουθίας στην αγγλική γλώσσα).

Για εμάς απλώς ισχύει το "ότι έχεις δεν το εκτιμάς"...

... του Μιχάλη & της Βούλας

.... επιτέλους



έτσι, απλά, ...παντρευτήτε απλά!

Η απλότητα είναι ρομαντική... Η απλότητα είναι πλούσια σε φυσική ομορφιά...
Η απλότητα είναι συμφέρουσα...
Με την απλότητα κερδίζουμε πνευματική γαλήνη... Με την απλότητα απλώς και μόνο μένουμε στην ουσία... Με την απλότητα είμαστε ευτυχισμένοι..

Ο Ζόραν και η Σοφία, φίλοι από τη Σερβία, παντρεύτηκαν πρόπερσι στο Σαλάντι και μας έκαναν να χαρούμε το γάμο ως μυστηριακή δύναμη, γιατί μυστήριο δεν είναι η τελετή αλλά αυτή η ενοποιός δύναμη που συνταράσσει τις καρδιές και κάνει απτή την αγάπη...

σταθεροί στις ...βόλτες μας.

Σπήλαια Διρού - Γύθειο

Video από την επίσκεψη στα σπήλαια

Αγία Θεοδώρα Βάστας

Κωνσταντίνος Βενεκάς

ματιές στο καλοκαίρι που πέρασε...

Εορτασμοί με Θεία Λατρεία στα εξωκκλήσια της ενορίας...

Η "ηλεκτροπληξία" του Προφήτη...

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟΒΟΥΝΙ
ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΝ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΘΕΙ ΦΕΤΟΣ..

Μπλέχτηκε το πύρινο άρμα του Προφήτη
στα καλώδια και τις κεραίες...

Αλλά εμείς σήμερα δεν τον έχουμε ανάγκη...

Τώρα έχουμε εύκολη και γρήγορη επικοινωνία χάρη στη τεχνολογία
(οπότε θα 'μαστε όλο αγάπη και συνεννόηση)...





Έχουμε τα τηλεοπτικά κανάλια για να μας "δείχνουν το δρόμο"...





Καθώς και περισσή ραδιενέργεια για να "περιποιηθεί" τα εγκεφαλικά μας κύτταρα...

Και για όσους δεν ξέρουν...

• Ο Ιερός Ναός του Προφήτη Ηλία έχει χαρακτηρισθεί Διατηρητέο Μνημείο με την υπ' αριθμόν ΥΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/53223/1181/16-1-1995 (ΦΕΚ 116/Β/23-2-1995) Υπουργική Απόφαση.
• Στις 29-3-2007 η 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων κοινοποιεί προς άπαντες τους αρμόδιους φορείς την απόφασή της : " Απομάκρυνση όλων των κεραιών Μ.Μ.Ε. και της κεραίας της VODAFONE, οι οποίες έχουν παρανόμως τοποθετηθεί εντός της ζώνης προστασίας του Ι. Ν. Προφήτη Ηλία στο Μεγαλοβούνι, Δ.Δ. Διδύμων, Δ. Κρανιδίου, Ν. Αργολίδας, καθώς επιφέρουν σοβαρή και άμεση βλάβη στο μνημείο, καθιστώντας το ουσιαστικά μή επισκέψιμο. Οι αρμόδιες υπηρεσίες της Νομαρχίας Αργολίδος και ο Δήμος Κρανιδίου παρακαλούνται να μεριμνήσουν το συντομότερο δυνατόν για την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης και για την εύρεση κατάλληλου χώρου για την τοποθέτηση όλων των κεραιών(Μ.Μ.Ε. και τηλεφωνίας), μακρυά από το κηρυγμένο μνημείο".
• Στις 9.7.07 ενημερώσαμε την Ιερά Μητρόπολη για την μη εφαρμογή της απόφασης και την εγκατάσταση νέας κεραίας τηλεοπτικού σταθμού ζητώντας την συμβολή της.
• Την 30ην Ιουλίου 2007 ο Μητροπολίτης μας στέλνει εκ νέου έγγραφο στην Προϊσταμένη της 25ης Ε.Β.Α ζητώντας να προβεί σε νέες ενέργειες.
• Η Ε.Β.Α. στέλνει στις 7-8-07 στην αρχἠ της Αστυνομίας σήμα διακοπής των εργασιών εγκατάστασηςτης νέας κεραίας.

Φυσικά οι κεραίες μπήκαν κανονικά. Όλοι όμως τα έγγραφά μας τα στείλαμε και τις εντολές μας τις δώσαμε. Όλοι αποθέσαμε τις ευθύνες μας στους άλλους. Όλοι είμαστε πολυάσχολοι και δεν ευκαιρούμε...
Οι κερδοφόρες επιχειρήσεις των Μ.Μ.Ε κάνουν το κέφι τους και τη δουλειά τους.
Όσο για μας εδώ...

• Σταδιακά καταργήθηκε ένα από τα ωραιότερα πανηγυράκια της επαρχίας.
• Ένας πανέμορφος τόπος και ένας ιστορικός Ναός έγιναν αποκρουστικά και επικίνδυνα.
• Η λατρεία και η τιμή της ενορίας προς τον θαυματουργό Άγιο γίνεται υπό συνθήκες κινδύνου.
• Οι τεράστιοι στύλοι απειλούν ανά πάσα στιγμή με την καταστροφή του μνημείου.
• Τα αμέτρητα ηλεκτρικά καλώδια επικίνδυνα για πυρκαγιές και ηλεκτροπληξία.
• Τα ατέλειωτα ραδιοκύμματα επιβαρύνουν την υγεία όλων. (Είναι άραγε τυχαίο γεγονός η αύξηση των καρκίνων στην περιοχή τα τελευταία χρόνια;

"Εθνοπατέρες" των media μπορείτε να συνεχίσετε τη κοινωνική σας προσφορά...
Έτσι και αλλιώς ποιός θα σας αντισταθεί...
Οι τοπικοί μας άρχοντες έχουν άλλα σοβαρότερα...
Η νεολαία μας θα βγεί απόψε...
Εγώ σε λίγο έχω Τρισάγιο...

Προσέχετε μόνο όταν θα βάλετε το επόμενο
δέκτη-πομπό, ο δρόμος είναι κατεστραμμένος
από το σκαρφάλωμα των γιδοπροβάτων...

Οι κτηνοτρόφοι μας μπορούν άνετα τώρα να έχουν
όλο το βουνό δικό τους,
κι ας καταστραφεί και ο υπόλοιπος δρόμος,
δεν τον χρειαζόμαστε άλλωστε...

Επίσης τα αγαπητά ζωάκια μας μπορούν να χέζουν
στο προαύλιο και το περίβολο του Ναού ανενόχλητα...

Οσοι πάλι από τους ευλαβείς έχετε την συνήθεια να πηγαίνετε ν΄ ανάβετε τα καντήλια στον Προφήτη και σ' άλλα εξωκκλήσια μας (συχνά αυτή είναι όλη η θρησκευτικότητά μας), μπορείτε να γεμίζετε τις καντηλόκουπες όσο λάδι θέλετε, μέχρι στο χείλος, να αλείψετε και τους τοίχους και τα παράθυρα, ποτίστε πατώματα, τέμπλα, εικόνες και έπιπλα με λάδια, λάδια παντού, και μη κάνει κανείς το κόπο να τα καθαρίσει... Και να κάνετε όσο μπορείτε μεγάλες τις φλόγες ώστε να μαυρίσει όλο το εκκλησάκι, να ντουμανιάσει καλά... Και αν έρθετε σε κέφι βάλτε και μια φωτιά, έτσι από θρησκευτικό οίστρο... Και φυσικά τα μπουκάλια, τα σκουπίδια, τα προφυλακτικά σας, πετάχτε τα εκεί γύρω, ή πίσω από τους θάμνους, ή στο πρώτο χαντάκι κοντά στο δρόμο... έτσι για να κρατάμε τη παράδοση...

...και τη καλή καρδιά!

...από την εκδρομή στο Φενεό της Oρεινής Κορινθίας

( Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Βενεκάς )

η Έλενα Παπαρίζου και το ντύσιμο στην εκκλησία...

Ήταν τότε που πήγε η Έλενα Παπαρίζου στο διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Μια τηλεοπτική εκπομπή έδειχνε τη προετοιμασία της και τις δραστηριότητές της στην Ουκρανική πρωτεύουσα. Ο στυλίστας που την ανέλαβε έδειχνε στη κάμερα τα ρούχα που επέλεξε για τη κάθε περίσταση. Ένα γυναικείο sexy φόρεμα για το βραδινό πάρτι, ένα σπόρ σύνολο για τη μεσημεριανή βόλτα στη πόλη, ένα ωραίο μοντέρνο κοστουμάκι για τη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό της χώρας...
...Καταλαβαίνουμε όλοι ότι το ντύσιμο μας στην Θεία Λατρεία είναι ανάλογο του χώρου και της περίστασης. Συμβαίνει όμως πάνω σ' αυτή την ιδέα να γίνονται παρανοήσεις και υπερβολές. Το ένα πρόβλημα είναι ο καυστικός σχολιασμός και η κριτική του ντυσίματος από τους σταθερά εκκλησιαζόμενους και το άλλο η εμμονή πολλών ιερέων, μοναχών και "θεοσεβούμενων" ότι το παντελόνι είναι απαγορευτικό από τους κανόνες της Εκκλησίας και ανάρμοστο για τις γυναίκες.

Το πρώτο θέμα, η ενασχόληση δηλαδή των εκκλησιαζόμενων με το τί φοράει ο καθένας είναι γεγονός και στην ενορία μας. Όταν πρωτάκουσα τα παράπονα κάποιων κυριών και δεσποινίδων νόμιζα ότι ήταν η ιδέα τους και η καχυποψία τους. Τελικά όμως απεδείχθη πραγματικότητα. " Δεν έχεις δεύτερο σακάκι εσύ; " είπε μια εκκλησιαζόμενη σε μια άλλη... " δεν φοράς καλτσόν εσύ;" ή " την είδες την άλλη με τί ρούχα ήρθε στην εκκλησία;" είναι κάποια ελάχιστα παραδείγματα "στυλιτιστικών παρεμβάσεων" των ενοριτισσών μας...
Είναι αυτονόητο, είναι απολύτως ξεκάθαρο και δεν χρειάζεται καν συζήτηση ότι στην εκκλησία δεν έχει σημασία αν φοράει κάποιος συχνά το ίδιο ρούχο ή αν δεν έρχεται με επίσημο και ακριβό. Είναι εύλογο και χριστιανικό να δεχθούμε τον αδελφό μας ακόμα και με κουρέλια... Κι όμως στη σύγχρονη ελλαδική ορθοδοξία τίποτα δεν είναι φυσιολογικό και αυτονόητο... Συχνά επιμένω από ωραίας πύλης και σε προσωπικές συναντήσεις ότι πρέπει να φύγει, να εξαφανιστεί από την ενορία μας αυτή η νοοτροπία. Γιατί, πού αλήθεια ένας πιστός πρέπει να νοιώθει οικία και όμορφα αν όχι στην εκκλησία και το μοναστήρι; Ποιος δεν υπολογίζει εξωτερικά σχήματα και εμφάνιση αλλά βλέπει τον άλλον ως εικόνα θεού αν όχι ο Χριστιανός;

Όσο για το άλλο μεγάλο πρόβλημα του παντελονιού...


Μου διηγήθηκε μια νέα κοπέλα:
<< Πήγα τη περασμένη Σαρακοστή σε μια κεντρική εκκλησία της Αθήνας να λειτουργηθώ και να μεταλάβω. Περιβάλλον που μύριζε μπαρούτι... Βλέμματα υποτιμητικά, κατακριτικά.. Κυρίες φουστανάτες και κοτσιδάτες, χριστιανές αυστηρές και φύλακες των παραδόσεων.. Όταν μπήκα στη σειρά για τη Μετάληψη περίεργοι ψίθυροι και λόγια υπονοούμενα την ασέβειά μου, αιχμηρά βλέμματα και μορφασμοί με συνόδευαν, τέλος μια κυρία κάτι σαν Νεωκόρος με προειδοποίησε: "δεν θα σε κοινωνήσει ο παπάς με παντελόνι.." Έχασα κάθε καλή σκέψη κάθε καλή διάθεση, πληγώθηκα. Είχα νηστέψει, είχα εξομολογηθεί, ήθελα να μεταλάβω. Δεν το έβαλα όμως κάτω. Πήγα, πήρα το μάκτρο με θάρρος, ετοιμάστηκα και κάρφωσα τον παπά στα μάτια σα να του λέω "μη διανοηθείς να κάνεις αυτό που σκέφτεσαι". Και ο παπάς το πήρε το μήνυμα.. Και με μετάλαβε.. Μόνο φεύγοντας μου είπε, "την άλλη φορά με φούστα", και εγώ σχεδόν από μέσα μου, "έννοια σου και δεν θα έχει άλλη φορά.." Και όλα αυτά σε μια υπέροχη Εκκλησία της οδού Αιόλου, στο κέντρο της πρωτεύουσας...>>

Μια άλλη κοπέλα απ' τη Τροιζηνία μου διηγήθηκε πως παλαιότερα πήγε στο μοναστήρι του Πόρου να λειτουργηθεί και να μεταλάβει. Ήταν 7 μηνών έγκυος. Φορούσε ένα παντελόνι για εγκύους με μεγάλες τιράντες και μια ζακέτα. Ο ηγούμενος αρνήθηκε να την μεταλάβει...

Σ' ένα τραπέζι μνημοσύνου προχθές συνάντησα γ' άλλη μια φορά τη διαμαρτυρία και την οργή ενός κατοίκου Αθηνών που αντιμετώπισε την ίδια συμπεριφορά στο Ναό του Πορτοχελίου. Το πρόσωπο που αποπέμφθηκε ανάξιο για το Άγιο Ποτήριο ήταν ένα κορίτσι 11 ετών που φορούσε φυσικά παντελόνι...

Παλαιότερα, εδώ στη δική μας ενορία ο παπάς δεν άφηνε ούτε κοριτσάκια 2 ετών να μεταλαμβάνουν με παντελονάκι... Με διαβεβαίωσαν ότι συμβαίνει και σήμερα σε πολλές ενορίες και μοναστήρια!

...Ρωτάω τον εαυτό μου συνεχὠς...
Προσπαθώ να καταλάβω το ύψιστο θεολογικό νόημα της στάσεως αυτής....

Διαβάστε όλο το κείμενο και σχολιάστε στο papazo

Ο Άγιος Γεώργιος της Σπηλιάς

Τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο της Σπηλιάς εόρτασε προχθές η ενορία μας, αν και η βροχή και το κρύο δεν ευνόησε φέτος την προσέλευση του πλήθους των προσκυνητών που συνεορτάζουν μαζί μας κάθε χρόνο.
Ο άγιος Γεώργιος της Σπηλιάς είναι βυζαντινό εκκλησάκι χτισμένο μέσα στο βράχο πιθανόν τον 13ο αιώνα. Υπάρχει σ' αυτό τοιχογραφία με επιγραφή στα λατινικά από την εποχή της ενετοκρατίας στην Αργολίδα (1388-1540), που μαρτυρεί πως επισκεύτηκαν τον Ναό ο Δημήτριος Παλαιολόγος (1486) και ο Θωμάς Βερονέζι (1490).
Πλήθος προσκυνητών και τουριστών επισκέπτονται καθημερινά την Σπηλιά (τεράστια τρύπα στη γη), με το επιβλητικό θέαμα και τα δύο εκκλησάκια στο βράχο, τον Αγ. Γεώργιο και την Μεταμόρφωση, ενώ η παράδοση αναφέρει πλήθος θαυμαστών γεγονότων και εμφανίσεων του Τροπαιοφόρου αγίου.

Με τον πατέρα Χαράλαμπο το 2006.

Η Πορταϊτισσα στα Δίδυμα

Την εορτή και τη λιτάνευση της Εικόνας της Παναγίας μας της Πορταϊτισσας εγκαινιάσαμε την Τρίτη του Πάσχα στην ενορία μας καθώς ανακαλύψαμε αυτήν μετά τη συντήρηση και αφαίρεση της επιζωγράφησης της εικόνας του τέμπλου του παλαιού Ναού. Η εξαιρετικής τέχνης και δυναμικής έκφρασης εικόνα της Παναγίας μας χρονολογείται στις πρώτες δεκαετίες του 18ου αιώνα και μαζί με τις υπόλοιπες εικόνες του παλαιού τέμπλου είναι τα σημαντικότερα κειμήλια του Ναού μας. Κυρίως όμως η παρουσία της Πορταϊτισσας των Ιβήρων στην περιοχή μας αποτελεί ύψιστη παρηγοριά και πηγή χάριτος, γιατρειάς ψυχών και σωμάτων. Από εφέτος και κάθε Τρίτη του Πάσχα θα την εορτάζουμε λαμπρά και θα την λιτανεύουμε στους δρόμους του χωριού δεόμενοι και προσευχόμενοι σ' αυτήν με πίστη να φρουρεί τους κατοίκους της πόλης μας από συμφορές, ατυχήματα και ασθένειες, ψυχικές και σωματικές. Αμήν.

Μεγάλη Εβδομάδα & Άγιο Πάσχα στην Ενορία μας

.














Πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια η εβδομάδα των Παθών
μαλακώνει το σκληρό περικάρδιο του εγωισμού...
κάποιο ελπιδοφόρο κεράκι ανάβει στο λυκόφως της ψυχής...
μια γλύκα στη καρδιά που υποψιάζεται φτερουγίσματα θείου έρωτα...

Ω, ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης...

Τελικά ποιός φιλοξένησε ποιόν...
Ποιός έστρωσε τραπέζι σε ποιόν...

Ήλθε ο υψηλός επισκέπτης στο έρημο σπιτικό μας και
ζώστηκε πετσέτα, μας έπλυνε τα πόδια...
μας έστρωσε τραπέζι να φάμε και να πιούμε αθανασία...
μας έδωσε το Σταυρό του μέτρο να μετράμε...
την ευτέλειά μας... την απουσία του...
και μας συγχώρεσε...

Ω, Αγάπη παμπόθητε, μακάριος ο σοι περιπλακείς εξ έρωτος θείου,
άπαντα γαρ τον κόσμον αρνήσεται...

Χριστός Ανέστη!

Πρόγραμμα Μεγάλης Εβδομάδας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ, ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ, ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ
Απόγευμα ώρα 19.00΄ Ακολουθία του Νυμφίου.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
Πρωί ώρα 8.00-9.30΄ Λειτουργία των Προηγιασμένων.
Απόγευμα ώρα 17.00΄ Ιερό Ευχέλαιο.
Απόγευμα ώρα 19.00΄ Ο "Μυστικός Δείπνος"

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ
Πρωί ώρα 8.00΄-10.00΄ Θ. Λειτουργία Μ. Βασιλείου.
Απόγευμα ώρα 19.00΄ Τα "Άγια Πάθη".

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Πρωί ώρα 8.00΄-12.00΄ Μεγάλες ώρες, Αποκαθήλωση.
Απόγευμα ώρα 19.00΄ Ακολουθία και Έξοδος Επιταφίου.

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ
Πρωί ώρα 8.00΄- 10.00΄ Θ. Λειτουργία Μ. Βασιλείου.
Βράδυ 00.00΄- 2.00΄ Όρθρος και Θ. Λειτουργία της Αναστάσεως.

επικήδειος...

Αποχαιρετιστήριο στον αδελφό και φίλο μας Δημήτρη Προσίλη που
μας έφυγε ξαφνικά προχθές, 31 Μαρτίου, στα 24 του χρόνια.

Ο Θεός Πατέρας θέλησε ο άνθρωπος να φθάνει σε γηρατειά. Τότε έχει τις φυσικές ιδιότητες ώστε να προετοιμαστεί για το πιο μυστήριο και οδυνηρό γεγονός, τον θάνατο. Στα γηρατειά ο άνθρωπος έμπειρος από τα λάθη μιας ζωής, απαλλαγμένος από την επιπολαιότητα και τις ορμές της νιότης συνειδητοποιεί τη πορεία του, μετανοιώνει για τα σφάλματά του, "συζητεί" με το θάνατο, κάποτε τον αποδέχεται και συχνά τον αναμένει ή και τον επιθυμεί. Άλλωστε η λέξη "γήρας" ετυμολογικά σημαίνει αγαπώ τη γη, επιθυμώ τη γη, θέλω να επιστρέψω σ΄ αυτήν...
Τι γίνεται όμως όταν εχουμε μπροστά μας έναν βίαιο αιφνίδιο θάνατο; Τί γίνεται όταν πρόωρα και άδικα χάνουμε το αγαπημένο μας πρόσωπο; Είναι θέλημα Θεού; Θέλει ο Θεός να σκορπίσει τόσο πόνο στα παιδιά του; Όχι. Ο βίαιος και αιφνίδιος θάνατος δεν είναι έργο του Θεού...
Ο Θεός δημιουργός έθεσε σοφούς νόμους για να λειτουργεί ο Κόσμος Του, φυσικούς νομους που κυριαρχούν σ' όλο το σύμπαν και πνευματικούς νόμους για τον άυλο και πνευματικό χώρο. Πρώτος αυτός, ο ίδιος ο Θεός σέβεται και τηρεί αυτούς τους νόμους. Δεν του αρέσουν τα θαύματα... Λυπάται όταν τον αναγκάζουμε να τα κάνει...
Κάθε φορά που παραβιάζεται νόμος υπάρχουν συνέπειες. Για παράδειγμα ξέρουμε από τη φυσική ότι η φυγόκεντρος δύναμη σε ένα αντικείμενο που μπαίνει σε κύκλο είναι ανάλογη της ταχύτητάς του. Αυτό σημαίνει ότι όταν ένα αυτοκίνητο μπει στην απότομη στροφή με υπεβολική ταχύτητα θα εκτραπεί. Είναι φυσικός νόμος...
Επίσης ξέρουμε από την ζωή μας στη κοινωνία ότι όταν η καρδιά του ανθρώπου είναι γεμάτη μιζέρια, ζήλια και ιδιοτέλεια τότε γίνεται ανεπιθύμητος στους συνανθρώπους του και κάποια στιγμή θα μείνει μόνος του. Είναι πνευματικός νόμος...
Νόμοι και οι δύο αναπότρεπτοι. Κάθε ανατροπή τους μάχεται την ελευθερία και το αυτεξούσιο της ανθρώπινης ύπαρξης...
Άλλωστε τι θα μπορούσε να κάνει ο Θεός σ΄ αυτό τον αιματηρό "πόλεμο" της ασφάλτου... Να άδειαζε ίσως τον Ουρανό από τους Αγγέλους και να τους έστελνε στους δρόμους και τις λεωφόρους να φυλάνε τ' αυτοκίνητα και τις μηχανές... Τότε όμως θα μιλούσαμε για κάποιον άλλον κόσμο, κάποιο άλλο είδος ανθρώπων, κάποιον άλλον Θεό...
Σημασία έχει τί κάνει ο Χριστός μετά από εκείνη τη στιγμή... Εκείνη τη φοβερή στιγμή του βίαιου και αιφνίδιου θανάτου... Εκείνη τη στιγμή που η ψυχή περνά το χειρότερο υπαρξιακό πόνο, τον ξαφνικό χωρισμό της από το σώμα...
Ο Χριστός που σε λίγες μέρες θα τον δούμε να χύνει το αίμα του στο Σταυρό, για όλους μας και τον καθένα χωριστά... Βλέπει την οδύνη της ψυχής και την συμπονά... Την συμπονά όσο εμείς δε μπορούμε να φανταστούμε...
Αυτός πόνεσε περισσότερο απ' όλους μας για τον Δημήτρη... Η συμπάθειά Του γι' αυτόν δεν εχει σύγκριση... Αυτός θα φροντίσει την ψυχή του στον ωκεανό του ελέους και της αγάπης Του... θα τον έχει στη παρηγοριά της αλήθειας... σ΄ έναν μακρύ και ανώδυνο ύπνο... να περιμένει την κοινή Ανάσταση...
Τότε, στη μεγάλη Κρίση, ο Δημήτρης θα αποθέσει στα πόδια του Χριστού τον πρόωρο αυτόν θάνατο... την τραγική αυτή περιπέτεια της ψυχής του... τον αγιάτρευτο πόνο της μάνας... του πατέρα... της αδελφής του... την καλή του και ευγενική καρδιά... και ο Κύριος θα έχει λόγους να τον συμπεριλάβει στους εκλεκτούς του...
Αγαπητό μας παιδί, αγαπητέ μας αδελφέ, αγαπητέ μας φίλε Δημήτριε...
Είναι πολύ νωρίς που σε αποχαιρετάμε, είναι παράκαιρο, είναι παράλογο...
Εσύ βέβαια τώρα χαίρεσαι το φως της αλήθειας, σου λυθήκαν όλες εκείνες οι απορίες σου... τα βλέπεις πια όλα ξεκάθαρα...
Εμείς εδώ, βλέποντας μέσα από θολό μεταλικό καθρέφτη κατά τον απόστολο Παύλο, θα ευχόμαστε μέχρι του τέλους μας για σένα, για την μακαρία σου ανάπαυση...

Καλό σου ταξίδι... Καλή σου Ανάσταση...

...και σ' όλα τα παιδιά που χάθηκαν στο "πόλεμο" αυτό της ασφάλτου.

Άλλη μια εκδρομή...

Οι προσκυνηματικές εκδρομές της ενορίας μας είναι ένα μικρό διάλλειμα στη φθορά της καθημερινότητας... αλλά και πνευματικός εφοδιασμός... και ευκαιρία για ευχάριστη συνεύρεση... και εμπλουτισμός συναισθημάτων... αναμνήσεων... και...



Από προηγούμενες εκδρομές μας...

Ψηφιακή "παλιγεννεσία"...

Η 25η Μαρτίου φέτος έχει μορφή ψηφιακή...

Εδώ και ένα χρόνο, εκατόν ογδόντα επτά χρόνια μετά την Επανάσταση, μια παρέα νέων παιδιών από τα Δίδυμα, τεταρτοετείς φοιτητές σήμερα, ξαναζωντανεύουν τους ήρωες του 21 στo πρώτο "χειροποίητο" ελληνικό video game. Σε αυτό ο παίχτης ταξιδεύει σε αιώνες ελληνικής ιστορίας, διαβάζει τις βιογραφίες των ηρώων, μαθαίνει ευχάριστα τη πορεία της Επανάστασης μέχρι την ίδρυση του ελληνικού κράτους.
Χωρίς να έχουν καμία οικονομική υποστήριξη, ανάμεσα σε μαθήματα στη σχολή, σε εργαστήρια, εξεταστικές, κατάφεραν να μετατρέψουν μια ιστορική παρακαταθήκη σε Σενάριο του πρώτου τους ηλεκτρονικού παιχνιδιού. Ο Ανάργυρος Προσίλης, ο master mind της υπόθεσης, ανέλαβε τον προγραμματισμό, "αφιερώναμε καθημερινά 8 έως 10 ώρες... ξέρεις τι είναι 115.000 γραμμές κώδικα..." μας λέει. Ο έτερος Ανάργυρος και εξάδελφος Χατζητοφής πήρε την ευθύνη του 3D Animation, δηλαδή έδωσε σάρκα, οστά και τρεις διαστάσεις στους Ήρωες δηλώνοντας ότι όταν έφτιαξε τη φιγούρα του Κολοκοτρώνη συγκινήθηκε! Ο Παναγιώτης Παπαθανασίου έγραψε το σενάριο του παιχνιδιού, έχοντας πάντα κατά νου τη διατήρηση της αλήθειας και των ισορροπιών. Ενώ προστέθηκε στη παρέα και ο Γιώργος Παππάς που ανέλαβε τη μουσική και ενσωμάτωσε στο παιχνίδι δημοτικά τραγούδια και φυσικούς ήχους.
Το παιχνίδι ήδη έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία στις πωλήσεις αν και έχει δεχθεί κριτικές από τους videogamers. Τα παιδιά όμως είναι προσγειωμένα, δήλωναν εξ αρχής ότι αυτό είναι το πρώτο τους εγχείρημα και δεν αξίωναν να συναγωνιστούν σύγχρονες παραγωγές υψηλών κοστολογίων και πολυεθνικών εταιριών.
Εμείς πεπεισμένοι για τις ικανότητες και τη πετυχημένη πορεία τους στο μέλλον, συγχαίρουμε τη προσπάθειά τους και είμαστε υπερήφανοι, και μη νομίζετε ότι μας καταδιώκει το "τοπικιστικό" μας και το "πατριωτικό" μας...
Ευχόμαστε καλή συνέχεια και απρόσκοπτη ολοκλήρωση του επόμενου video game που ήδη ετοιμάζεται.

δείτε περσσότερα εδώ

Σκοτεινές γωνιές...

"Όταν υπάρχουν σκοτεινές γωνιές μέσα στη καρδιά μας,
δημιουργούν ανασφάλεια, αβεβαιότητα και δειλία,
και ελoχεύει πάντοτε ο φόβος
για την ενδεχόμενη αποκάλυψή και το φανέρωμά μας.
Όταν όμως το φως της αλήθειας
που χαρίζει η παρουσία του Χριστού εμφανιζεται μέσα μας,
πρώτ' από όλα συντρίβει το αίτιο του σκότους που είναι ο εγωισμός μας,
η κατεξοχήν πηγή κι η αφορμή για το σκοτάδι μέσα μας.
Και το φως της παρουσίας του Χριστού,
ελευθερώνει πλέον τον άνθρωπο και τον καθιστά αδέσμευτο,
ειλικρινή, άφοβο και ξεκάθαρο.
Είναι μεγάλο δώρο του Χριστού όταν ο άνθρωπός Του
δεν έχει να φοβηθεί τίποτε ούτε και να κρύψει τίποτε.
Αλλά το δώρο αυτό του Ιησού γίνεται σκάνδαλο,
πρώτον για τον εκκλησιαστικό χώρο
και δεύτερον για όλους τους υπόλοιπους χώρους,
όσοι δεν έχουν σαν προτεραιότητα
την αναζήτηση και την παρουσία του Χριστού στη ζωή τους."

Μοναχού Μιχαήλ, Λόγοι IV, εκδ. Δορκάς.

Γ΄Κυριακή των Νηστειών

Σταυροπροσκύνηση...

Σταυρός...
Δυο αιματοβαμένα ξύλα...
Ενα οριζόντιο και ένα κάθετο...
Το κάθετο ενώνει τη Γη με τον Ουρανό,
είναι γέφυρα μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού...
Το οριζόντιο ενώνει τους ανθρώπους μεταξύ τους,
συμφιλιώνει την κτίση...
Σχήμα σωτηρίας...
Κίνηση κάθετη προς τον Ουρανό...
Κίνηση οριζόντια προς τον συνάνθρωπο...
Γιατί είναι η ζωή του χριστιανού...
και είναι σταυρόσχημη...
Κι όταν λέμε Σταυρό δεν εννοούμε τις θλίψεις, τις ασθένειες, τις κακές συνθήκες...
Δέν εννοούμε τον φόρο βλακείας των πράξεών μας...
Ο σταυρός που θα μας πάει στην ανάσταση είναι ελεύθερη επιλογή...
Εκούσια... όπως Εκείνος...
"Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν..."
Σταυρός... διπλή κίνηση...
Κίνηση κάθετη προς τον Θεό και αποκατάσταση της σχέσης μας μαζί του..
Κίνηση οριζόντια προς τον συνάνθρωπο και αποκατάσταση της σχέσης μας μαζί του...
Κάθε κεραία σταυρού μόνη της δεν αποτελεί σταυρό...
Κάθε κίνηση μονομερής δεν είναι σταυρόσχημη...
Κι όπου δεν υπάρχει σταυρός δεν υπάρχει ανάσταση...
Και είναι σταυρόσχημη η ζωή...
Δεν είναι διαπραγμάτευση...
Σου δίνω μια ώρα την εβδομάδα, μια μέρα το μήνα, μια βδομάδα το χρόνο...
"Απαρνησάσθω εαυτόν"...
Απαρνήσου...
Είναι σταυρόσχημη η ζωή...
Αποκατάσταση...
Αποκατάσταση του κάθετου άξονα...
Σχέση με τον Θεό...
Αποκατάσταση του οριζόντιου άξονα...
Σχέση με τον συνάνθρωπο...
Η αποκατάσταση στη σχέση μας με το Θεό έρχεται με την μετάνοια...
Ολοκληρώνεται στη Θεία Ευχαριστία...
Η αποκατάσταση στη σχέση μας με τη κτίση έρχεται με τη συγχώρεση...
Ολοκληρώνεται στην ευεργεσία αυτών που μας έβλαψαν...
Να κάνουμε τη ζωή μας σταυρόσχημη...
Να δούμε ανάσταση...
Αμήν...

Ο Σεβασμιώτατος στην Ενορία μας

Οι Α΄ Χαιρετισμοί της Παναγίας υπο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κκ Εφραίμ. Κατάνυξη, μεγαλοπρέπεια και πνευματική παρηγορία από τον εμπνευσμένο λόγο του. Ευχαριστούμε για αυτήν την Αρχιερατική του Ευλογία.

Θρησκευτικό "super market"!

...Έχει συχνά κανείς την αίσθηση σήμερα, ζώντας σ' αυτόν τον τόπο, ότι η Εκκλησία υπάρχει κυρίως για οτιδήποτε άλλο εκτός από το "συνάγεσθαι ως εκκλησία". Δεν εννοώ με το "συνάγεσθαι" ούτε το μεγάλο ενδιαφέρον που δείχνεται τώρα τελευταία ούτε την πολλή κουβέντα που γίνεται για την ενοριακή ζωή, επειδή και αυτή εκλαμβάνεται ως ένα σύνολο δραστηριοτήτων: όσο μεγαλύτερη γίνεται η ποικιλία των προσφερόμεων υπηρεσιών στις ενορίες, τόσο εντονότερη θεωρείτε πως είναι η παρουσία της Εκκλησίας στον κόσμο. Η εκκλησία έχει γίνει ένα είδος θρησκευτικού "super market", μιας πολύχρωμης αγοράς, που προσφέρει ότι προσφέρει ο κόσμος, με θρησκευτική μορφή. Έτσι υποβαθμίζεται συνειδητά ή ασυνείδητα το γεγονός ότι ο μόνος -και μοναδικός- λόγος που υπάρχει στον κόσμο είναι για να τελεί την Ευχαριστία μέσα στην εσχατολογική προοπτική του "μαράν αθά", εισάγοντας τον κόσμο στην Βασιλεία του Θεού. Η διαδικασία "προσφορά του κόσμου στον Θεό" και "αντιπροσφορά του ως ευχαριστία" απαιτεί την ύπαρξη μιας συγκεκριμένης κοινότητας προσώπων, που παρά τη δεδομένη αμαρτωλότητά τους, συνιστούν, "απαρτίζουν" (κατά την έκφραση του Λορεντζάτου) την Εκκλησία. Είναι λοιπόν ξένη προς το αρχικό πνεύμα "απαρτισμού" της εκκλησιαστικής κοινότητας κάθε άλλη ιδέα (εθνική, οικονομική, κοινωνική) ή σκοπιμότητα (σύμπλευση με το κράτος σε διάφορα θέματα, κτλ) πέρα από την τέλεση της Ευχαριστίας." (π. Αλεξάνδρου Σμέμαν "Ευχαριστία", πρόλογος του μεταφραστή)...